– managen, coachen en verbeteren –
Spreuk van het moment
Follow me on Twitter
Blog Archief

omgaan met kritiek

Succesvol blijven

lastige vragenLees net dat er onderzoek is gedaan (door René Seyger van Roland Berger Strategy Consultants) naar de vraag waarom bedrijven failliet gaan. Een conclusie is dat “hoe succesvoller een bedrijf is, hoe moeilijker het wordt om kritisch te zijn”.

Dat sluit mooi aan bij mijn ervaringen. Er is een reden dat er gezegden zijn als “als iedereen het altijd met elkaar eens is wordt er te weinig nagedacht” of “praten met mensen die het met je eens zijn, is als communiceren met een echoput”. Ik ken genoeg voorbeelden van prima leiders die vergeten hun eigen weerstand te organiseren en dan toch het contact met de realiteit verliezen. Met alle gevolgen van dien. Vroeg of laat!

Op deze plaats heb ik al vaker gepleit voor het omarmen van kritiek en het luisteren naar kritische bijdragen van de mensen om je heen.Oog hebben voor de lange termijn is gewoon noodzakelijk om te overleven. Natuurlijk moet je een koers hebben. Maar ook de flexibiliteit om aan te passen als de omstandigheden veranderen. Of als de realiteit anders blijkt dan verwacht.
Juist die vereiste flexibiliteit wordt vaak aangevoeld door die kritische denkers in je organisatie. Hetzij in de details op korte termijn, of richting een piketpaaltje in de toekomst.

Juist als het goed gaat is het verstandig om niet in slaap te vallen en er van uit te gaan dat alles al optimaal is. Ik denk dat er altijd zaken zijn die beter kunnen. The devil is in de details, dus blijf wakker en vraag feedback.
Of haal iemand erbij die het zich kan permitteren om het met je oneens te zijn (mensen op de loonlijst vinden dat nu eenmaal soms moeilijker). De kosten van enige reflectie verdienen zich echt wel terug….

De beste stuurlui…

de beste stuurlui

Afgelopen EK was het weer in alle hevigheid te zien; de beste stuurlui staan aan wal. Nederland heeft grofweg zo’n 15 miljoen bondscoaches en die weten het ook nog allemaal beter dan diegene die er voor betaald wordt. Sommige analytici gaan zelfs zo ver om ons uit te leggen wat een voetballer met zijn uitspraken nu eigenlijk werkelijk bedoelde te zeggen. Een fraai staaltje geschiedenisvervalsing? Of wellicht hebben ze onvermoede talenten waar wij allemaal jaloers op kunnen zijn…

Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat het me hogelijk verbaasd dat kosten nog moeite worden gespaard om ons te overvoeren met al die meningen. En niet alleen ons, volgens mij doen ze ook hun best om de voetballers zelf iets te laten inzien wat ze zelf nog niet zo zagen. Denk aan de discussie rondom de spitspositie. En of dat het uiteindelijke resultaat ten goede komt?
Maar goed eigenlijk wilde ik het niet eens over voetbal hebben 😉

Want hoe ga je als ondernemer eigenlijk om met de mening van anderen? Ben jij een allesweter, die geen input van anderen nodig heeft? Het zal eenzaam zijn, maar in ieder geval duidelijk voor iedereen.
Of ben jij meer het type dat constant aan anderen vraagt hoe die er over denken en daarom in zoveel kringen draait dat het eigenlijk helemaal niet meer uitmaakt wat de koers is. Je verdwaalt immers toch niet…

Volgens mij is een tussenvorm het best. Je hebt een koers, maar durft wel de kritiek van een ander aan. En als er dingen worden ingebracht waar je zelf niet bij hebt stil gestaan, maar die wel hout snijden, dan durf je ook aan te passen. De wereld om ons heen verandert immers continu, dus scherp blijven is een vereiste.
En je voelt je ook niet te groot om voor die onderdelen waarvan je weet dat jouw kennis te kort schiet, de hulp van een ander (een interim manager, een consultant, etc.)  in te roepen. Je wil immers kwaliteit, dus laat je die stuurlui aan wal hun zegje doen.
Maar jij kiest. Het is tenslotte jouw bedrijf…

Wat je doet, of wie je bent?

je bent wie je bentBen je wie je bent, of ben je wat je doet?

Dat is een vraag die nog altijd veel mensen in verwarring brengt. En als je het verschil niet weet, loop je bijvoorbeeld het risico dat je kritiek persoonlijk neemt. Dat leidt niet alleen vaak tot emoties (variërend van hakken in het zand tot depressiviteit) maar staat ook nog eens het leren in de weg.

Dus laten we er eens op inzoomen:
Je werkt bij een groot bedrijf en dat al een hele tijd. Je doet het best goed en hebt het naar je zin. Komt er een nieuwe baas en die wil dat er van alles veranderd. Het bedrijf vaart een nieuwe koers en ook jouw afdeling, en dus jezelf, moeten mee. Mmmhmm, dat valt nog even niet mee.
Dus je krijgt kritiek op hoe je met bepaalde zaken omgaat. Als je bent wat je doet, koppel je je zelfbeeld voor een groot deel aan de arbeidsprestaties die je levert. Kritiek op je functioneren, wordt dan kritiek op jezelf. En als het persoonlijk wordt, dan veranderen de spelregels blijkbaar… Weg vertrouwen, weg relatie, weg leren en uiteindelijk kost het je de kop. Want het bedrijf hobbelt toch door en jij wil blijkbaar niet mee. Je bent een lastpost!

Maar koppel het eens los. Je bent wie je bent en niet wat je doet. Dat zegt kritiek iets over hoe je bepaalde zaken aanpakt, of hoe je op een andere (ombedoeld) kunt overkomen, of laat het andere dingen zien waar je je nog niet van bewust was. Dan kun je er iets positiefs van maken. Dan wordt kritiek een kado om van te leren, beter te worden, om van te groeien. Dan blijf je open, blijft de relatie in tact en praat je over inhoud en niet over vorm. Dan beweeg je mee, zonder jezelf te verliezen. Je bent een professional!

Het klinkt wellicht wat simpel zo, maar deze instelling maakt het leven een stuk aangenamer en leerzamer.

Los daarvan, veranderingen moeten bij je passen. Iets doen waar je energie van krijgt is belangrijker als met een gouden ketting aan een bedrijf vastliggen. Dus open staan altijd, klakkeloos overnemen nooit. Verbazing en vragen stellen zijn ook prima methodes om te leren. (of om de ander te laten nadenken, maar dat is iets voor een andere keer 😉 )