– managen, coachen en verbeteren –
Spreuk van het moment
Follow me on Twitter
Blog Archief

lerende organisatie

Neem een besluit!

slecht besluitLinks en rechts zie ik het nog steeds opdoemen; een heikele kwestie wordt als een hete aardappel vol vertwijfeling omhoog gehouden en niemand wil er de vingers aan branden. Dus die aardappel blijft maar de lucht in geslingerd worden…
En ondertussen ontstaat er op de werkvloer een zweertje wat steeds meer gaat etteren. En je begrijpt, vroeg of laat komt er een uitbarsting! En wat heb je dan bereikt? In ieder geval een situatie die vele malen erger is dan de oorspronkelijke “uitdaging”.

Mijn advies is daarom; neem een besluit! Zelfs een slecht besluit is beter dan geen besluit. Want hoe je besluit ook uitvalt, er is niets wat je tegenhoudt om het later tóch weer anders te gaan doen. Want volgens mij is niets voor eeuwig (en in tegenstelling tot wat de Indianen vroeger dachten, ook de lucht en aarde zijn eindig). Gecombineerd met het streven naar een lerende organisatie kan een slecht besluit ook uiteindelijk inspiratie voor mooie dingen opleveren; “bad decisions make good stories”.

Soms is de grootste kracht het kunnen toegeven van een fout. Fouten maken mag, leer er van. En kijk zeker ook om je heen en leer van anderen. Je hebt waarschijnlijk geen tijd om alle fouten zelf te maken 😉 .
Maar een besluit creëert in ieder geval onmiddellijk duidelijkheid en een ieder kan daar zijn conclusies aan verbinden. Mensen vinden die zekerheid nou eenmaal prettiger dan niet weten waar ze aan toe zijn.

Dus als je ook je kleinkinderen ooit wat te vertellen wilt hebben, pak die hete aardappel vast en hak die knoop door. Wie weet welk verhaal dat oplevert… Veel besluitvaardigheid toegewenst!

lui zijn is hard werken…

lui zijn is hard werkenIn een eerdere post (eerst begrijpen) haal ik het al aan; lui zijn is op gepaste momenten erg belangrijk. Maar laten we eerlijk zijn, dat is vaak gewoon moeilijk!

Als iemand met een vraag bij ons komt is onze eerste reactie om antwoord te geven. Of zelfs om iets te gaan doen, echt te gaan helpen. Maar zoals een Chinees spreekwoord al zegt: “geef iemand een vis en hij heeft te eten, maar leer hem vissen en hij heeft nooit meer honger”.

Dus in elke organisatie die er een punt van maakt om als lerend te boek te staan, is het van belang dat er een management stijl wordt gehanteerd die dat leren faciliteert. En voordoen of zelf oplossen komt niet in aanmerking daarvoor. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk (zie situationeel leidinggeven, S1)

Want dat wordt vaak onderschat: we weten met z’n allen zo verschrikkelijk veel (en eigenlijk nog altijd zo verschrikkelijk weinig, maar dat is weer een verhaal voor een andere keer). En ik ben me er van bewust dat het voor de actieve en sociale mens niet altijd meevalt om een vraag met een vraag te beantwoorden. Of om een stilte te laten vallen. Toch is dat in een coachende, faciliterende omgeving een behoorlijk harde voorwaarde. Als je als coach meer bezig bent dan diegene die je coacht, dan doe je het niet goed.

Ja, lui zijn is best hard werken…

Omgaan met kritiek

Veel mensen zweren bij harmonie en hebben niet graag te maken met kritiek krijgen of geven. Kritiek is maar lastig, men ziet het totaalplaatje niet, wat zal men er van vinden, etc. …
Zonder al te diep in te gaan op mentale processen, wil ik een lans breken voor criticasters. En dan niet het type dat alles door een zwarte bril bekijkt en alleen maar loopt te zeuren. Nee, het type dat bij het presenteren van een nieuw plan de hand opsteekt en vragen stelt. Vaak over zaken die niet zijn meegenomen. Of het type dat regelmatig verbetervoorstellen doet. Vaak over details die niet bekend zijn bij de beslissers.

Dit levert vaak van die typische “ai” momenten op (ai, waarom heb ik daar niet aan gedacht, of, ai, vergeten). Helaas maak ik regelmatig mee dat de kritiek achteloos terzijde wordt geschoven. Prima voor mensen die graag zichzelf horen praten en overtuigd zijn van hun eigen gelijk. Maar niet zo slim als je serieus werk wilt maken van een zichzelf verbeterende organisatiecultuur en onderling vertrouwen. Iets waar elke lerende organisatie op stoelt.

Nu is het zo dat we allemaal andere talenten hebben. En waar de een zich happy voelt in de details en die scherp voor zich ziet, is een ander vooral bezig met de grote lijnen. Beide talenten zijn echter nodig om tot de beste resultaten te komen. Immers “the devil is in the details”.
Dus volgens mij is het best handig om je critici te omarmen en je plannen aan hun mening te toetsen. En dan natuurlijk tijdig, voor je besluiten neemt. Je wordt er altijd wijzer van…