– managen, coachen en verbeteren –
Spreuk van het moment
Follow me on Twitter
Blog Archief

leren

Advies geven? Stel een vraag!

advies

Laten we eerlijk zijn, diep van binnen vinden we het allemaal prachtig om een ander advies te geven. Dat geeft toch gewoon een lekker gevoel? We zijn nodig, onze kennis doet er toe, je helpt een ander, en ga zo maar door.

 

Maar soms doen we diegene die advies nodig heeft daarmee te kort. Want zou het niet beter zijn als die ander tot denken word aangezet? Zoals het oude spreekwoord al zegt: “deel geen voedsel uit, maar leer de mensen om te vissen” (vrij vertaald). Een vraag met de oplossing beantwoorden kan vanzelfsprekend soms erg effectief zijn. Men kan direct door. Maar het maakt ook lui, “als ik het niet weet, dan vraag ik het gewoon aan hem”. Op die manier worden anderen wel heel afhankelijk en naar mijn mening is dat geen sleutel tot succes. En behoor jij tot diegenen die graag onmisbaar zijn, veel succes, je gaat het nog nodig hebben…

 

Bij kennis kwesties kan het mensen veel zelfstandiger maken als ze leren zoeken. In handleidingen of procedures, met Google, of zelfs via YouTube. We kunnen immers niet alles paraat houden. Dus weten waar je antwoorden kunt vinden is erg belangrijk. En dankzij internet is de wereld inmiddels heel klein, en dat is  verdraaid handig!
Bij persoonlijke vragen weet iedereen het antwoord vaak wel. Alleen zit het soms diep weg gestopt. Dan kan een prikkelende vraag een probaat middel zijn om de keuze te maken. Een van mijn favorieten is in dat geval: “ wat zou jij je beste vriend(in) in zo´n geval adviseren? … En als je dat nou zelf dan eens deed?”

 

Vaak zie je dat advies geven veel gemakkelijker is dan het zelf opvolgen. Maar we hebben zoveel in ons wat we kunnen gebruiken. We moeten er alleen mee leren werken en er op durven vertrouwen. Wat een leerproces op zichzelf is.
En dat is het mooie van processen als dit. Zoals Einstein al zei “a mind stretched out of its boundaries, can never return to its original dimensions”. Dus bedwing die drang om te antwoorden en stel eerst een vraag. Wie weet welke verdieping je weet te raken. En daar groei je niet alleen zelf van, maar de ander ook. En als het voor Einstein werkt…

 

Leren en Borgen

bekwaam onbekwaamIn een periode van veel wijzigingen (bijvoorbeeld als gevolg van wet- en regelgeving), dan veranderen vaak de interne processen. Leidinggevenden verzuchten dan nog wel eens dat het borgen zo moeilijk is.

Daarom even wat aandacht voor het leerproces. Startpunt is het onbewust onbekwaam zijn. Door middel van een vorm van confrontatie ontstaat het bewustzijn dat iets anders moet. Op dat moment wordt iemand in eerste instantie bewust onbekwaam. Via trainen, leren, voordoen en dergelijke komen de nieuwe vaardigheden in beeld. Maar het nieuwe gedrag is nog niet vanzelfsprekend. Via herhaling en oefenen (oefenen, oefenen) word men steeds bewuster bekwaam. Door te blijven herhalen worden vaardigheden uiteindelijk onbewust en daarmee een automatisme.

Als er heel veel wijzigingen rondwaren in een bedrijf, valt het herhalen nog wel eens tegen. Dat zorgt er mijns inziens voor dat het automatiseren niet, of onvoldoende tot stand komt. Het borgen kun je daarmee wel helemaal vergeten. De resultaten blijven wisselvallig en het lijkt maar niet te lukken om iedereen te doen snappen wat er van ze verwacht wordt.

Volgens mij is de les derhalve: blijven herhalen en oefenen, net zo lang tot het vanzelf gaat. We weten allemaal dat kwaliteit leveren geld kost. Maar geen kwaliteit leveren kost kapitalen. Dus liever niet terecht komen in alle dossiers 7 keer controleren en geen tijd voor de klant? De oplossing is niet zo moeilijk….

Neem een besluit!

slecht besluitLinks en rechts zie ik het nog steeds opdoemen; een heikele kwestie wordt als een hete aardappel vol vertwijfeling omhoog gehouden en niemand wil er de vingers aan branden. Dus die aardappel blijft maar de lucht in geslingerd worden…
En ondertussen ontstaat er op de werkvloer een zweertje wat steeds meer gaat etteren. En je begrijpt, vroeg of laat komt er een uitbarsting! En wat heb je dan bereikt? In ieder geval een situatie die vele malen erger is dan de oorspronkelijke “uitdaging”.

Mijn advies is daarom; neem een besluit! Zelfs een slecht besluit is beter dan geen besluit. Want hoe je besluit ook uitvalt, er is niets wat je tegenhoudt om het later tóch weer anders te gaan doen. Want volgens mij is niets voor eeuwig (en in tegenstelling tot wat de Indianen vroeger dachten, ook de lucht en aarde zijn eindig). Gecombineerd met het streven naar een lerende organisatie kan een slecht besluit ook uiteindelijk inspiratie voor mooie dingen opleveren; “bad decisions make good stories”.

Soms is de grootste kracht het kunnen toegeven van een fout. Fouten maken mag, leer er van. En kijk zeker ook om je heen en leer van anderen. Je hebt waarschijnlijk geen tijd om alle fouten zelf te maken 😉 .
Maar een besluit creëert in ieder geval onmiddellijk duidelijkheid en een ieder kan daar zijn conclusies aan verbinden. Mensen vinden die zekerheid nou eenmaal prettiger dan niet weten waar ze aan toe zijn.

Dus als je ook je kleinkinderen ooit wat te vertellen wilt hebben, pak die hete aardappel vast en hak die knoop door. Wie weet welk verhaal dat oplevert… Veel besluitvaardigheid toegewenst!