– managen, coachen en verbeteren –
Spreuk van het moment
Follow me on Twitter
Blog Archief

NoReSt Blog

Voor de optimisten (of als je er een wilt worden)…

OptimismeZo, met de crisis die maar blijft voortduren en alle ellende die dagelijks over ons wordt uitgestort via radio en televisie (en dan heb ik het niet alleen over al die “reality” meuk), wordt het zo onderhand wel eens tijd voor een ander geluid. En nee, daar wil ik niemand mee te kort doen die het nu moeilijk heeft. Omdat ie geen baan heeft en geen werk kan vinden, of omdat de klanten wegblijven, of welke reden dan ook.

Maar een positieve instelling draagt wel bij. Het is niet voor niets dat iemand als Colin Powell zegt “perpetual optimism is a force multiplier”. Het blijkt ook dat optimisten meer bereiken. Niet omdat ze beter of slimmer zijn, maar omdat ze het langer volhouden. Ze geloven immers altijd in een kans van slagen. Dat doel kan bereikt worden, als je er maar hard aan blijft werken. Tegenslag is daarbij onderdeel van het spel, waar een pessimist het vaak als een bevestiging ziet.

Van oudsher is optimisme het geloof in de beste van alle mogelijke werelden te leven. Het kan echter geen kwaad om een helpende hand toe te steken, het leven is wat je er van maakt. Dus de optimist onderkent het probleem, en gaat aan de slag met een mogelijke oplossing, Niet afwachten of uitstellen, maar hupsakee, aan de slag! Door het doen ontstaan nieuwe ervaringen, blijf je leren en verbeteren. En dan komen nieuwe kansen ook wel weer voorbij.

En vooruit, sommige zeggen dat een optimist een pessimist is die het niet begrepen heeft. Maar of je nu gelooft dat je het kunt, of gelooft dat je het niet kunt: je hebt gelijk.

Maak je keuze zou ik zeggen…

De beste wensen!

De beste wensenBeste mensen, de beste wensen! Dat 2013 het beste jaar tot dusverre voor je mag worden…

Zoals jullie hebben kunnen zien is het hier de laatste tijd ietwat rustig gebleven. Dat komt dan natuurlijk omdat het op een andere plek niet zo rustig bleek. Maar wel allemaal goed hoor, geen zorgen.
Voor een beetje inzicht in het gebruik van dit blog: http://jetpack.me/annual-report/15184628/2012/

Ben in ieder geval inspiratie aan het opdoen zodat hier toch met enige regelmaat een nieuw stukje verschijnt. Mocht je een idee aan willen dragen, reageer dan gerust!

Voor nu, bedankt en tot de volgende keer!

Balans

balansVoor alle financiële genieën en andere cijfer lekkerbekken, nee hier geen nieuwe inzichten in financiële situaties. Daar zijn anderen beter in. Debet en credit is nul, actief en passief, en cash is king, maar voor de rest… 🙂

Nee vandaag een stukje over balans. En dan vooral mentaal. Kijk, al die goeroes hebben het met ons over persoonlijke ontwikkeling, plezier, prioriteiten stellen, keuzes maken, focus, dienend leiderschap, noem maar op. Heeft iedereen dan nog wel zicht of ie in het goede bos aan het werk is? Los of men de bomen nog ziet?

Laat ik met dat laatste beginnen: het is altijd een goed idee om even lekker uit te waaien met een wandeling. Mag in het bos, maar als het strand dichterbij is zou ik zeggen, profiteer er van. Want waarom raken we de draad soms even kwijt? Juist omdat we er teveel van in ons hoofd hebben. Als je met duizend en en een dingen bezig bent, is de kans groot dat je altijd moe bent. Zeker als afschakelen als je in bed ligt ook niet echt lukt. Dat brengt ons gelijk bij tip 1: doe de dingen een voor een. Maak een lijstje en prioriteer op belangrijkheid en urgentie. Zet de onbelangrijke en niet urgente zaken apart en gooi die lijst vervolgens weg. Verspilde energie!

Tip 2 is dat het altijd de moeite waard is om je eigen sterke en minder sterke kanten te kennen. De dingen waar jouw energie op zit doe je zelf, de rest laat je zoveel mogelijk over aan anderen. En als dat niet gaat omdat je in je uppie bent, of nog niet genoeg geld, vraag dan eens rond voor concrete suggesties. Met al die Social Media tegenwoordig een koud kunstje.

De laatste tip van vandaag is in de praktijk van alle dag toch vaak de lastigste: innerlijke rust. Om steeds te kunnen kiezen. Om te kunnen luisteren naar anderen, maar zeker ook naar jezelf en je lijf. Om te kunnen ontspannen (work hard and play hard) met muziek, een goed boek of lekker sporten. Om authentiek te zijn en te blijven. En om te beseffen dat ook jij het antwoord af en toe niet hebt. Geeft niks, groei je van.

Want dat is balans voor mij: vanuit jezelf de belangen van anderen kunnen wegen. Hoe zit dat bij jou?

“Enhanced” managen

enhancingOp deze plek heb ik het vaker gehad over modellen, met als persoonlijke favoriet, de PDCA. Ondanks mijn credo “a fool with a tool is still a fool”, wil ik er toch nog eens eentje uitwerken. Ook een interessante vind ik!

Een andere manier om naar het managen te kijken, is via de kerntaken. Op een rijtje:

  1. Plannen
  2. Organiseren
  3. Leiden
  4. Informeren
  5. Controleren

Allemaal bekende termen waar we snel beeld bij hebben. Maar laten we eerlijk zijn, dat komt zo toch wel een beetje kil over. Als je hele team in de instructiefase zit (S1 bij situationeel leidinggeven) werkt het plat gezien misschien zelfs wel, maar dat lijken me eerder de uitzonderingen…

Dus, er is meer onder de zon! Je komt in dat verband de term “Enhancing” wel eens tegen. Vrij vertaald: toevoegen. Oftewel: hoe creëer je de ruimte bij anderen om te presteren, en waar nodig nieuwe wegen in te slaan. Want laten we dat vooral niet vergeten, simpel in een kringetje blijven draaien betekent onherroepelijk stil staan. Wat tot achteruitgang leidt, dat hoeft verder geen betoog.

Maar dat enhancing c.q. toevoegen, waar zit ‘m dat in?

Om te beginnen denk ik dan aan inspireren. Om echt tóp te kunnen presteren, is plezier in wat je doet essentieel. Als er veel energie in je team vrij komt, verandert gewoon je werk doen in excelleren. Elkaar aansporen om te blijven verbeteren. En met veel lol.
Ook denk ik aan eigen verantwoordelijkheid. Zelf nadenken over je werk en waar je kunt verbeteren. Je werkt procesgericht, maar blijft niet hangen in steeds hetzelfde doen. Continu in kleine stappen verbeteren.
Bezig zijn met hoe je de klant kunt verrassen. Hoe je nog sneller levert, verwachtingen overtreft. Kritisch zijn. Op jezelf en op de anderen in je team. Positief gebracht, maar iedereen kan en wil blijven leren.
Verder denk ik aan duidelijkheid. Een visie die bij eenieder duidelijk op het netvlies staat. Die stabiel is, maar indien nodig wel wordt aangepast aan veranderende omstandigheden.

Zomaar een aantal zaken die bij mij opkomen over dit onderwerp. Je toevoegingen zijn welkom!

Als je Enhancing toevoegt aan de eerdere opsomming van kerntaken ontstaat het acroniem POLICE. Dat slaat eigenlijk nergens op, maar onthoudt wel gemakkelijker. Want als je een ding niet moet doen, is politieagent blijven spelen 😉

Neptelefoontjes “van Microsoft”

Wordt u gebeld door “een medewerker van Microsoft” met de mededeling dat er een illegale versie van Windows op uw computer is aangetroffen? Dan staat u op het punt opgelicht te worden. Het lijkt net alsof ze van alles van u weten, inclusief de op uw computer vastgelegde “unieke” CLSID. Als ondersteunend bewijs dat ze uw computer in het vizier hebben, wordt verzocht het commando ASSOC uit te voeren (in de opdrachtprompt). De hiermee opgevraagde CLSID is echter op elke willekeurige computer hetzelfde, het bewijst dus helemaal niets… U bent gewaarschuwd!

Met dank aan Schoone PC

Mens, erger je niet

snelwegVoor mijn huidige opdracht als interim manager zit ik veel op de weg. En als je dagelijks een snelweg nodig hebt, dan gaat je vanzelf opvallen dat de gemiddelde chauffeur zichzelf nogal overschat. Er was een tijd dat ik me ergerde aan die (opvallend vaak) A*di en B*W rijders die rechts inhalen, om zich er vervolgens een paar auto’s verder tussen  te wringen zonder zich te bekommeren om de chaos achter hen. Of aan die vrachtwagenchauffeur die 15 kilometer nodig heeft om zijn voorganger eindelijk voorbij te komen. Of neem die gastjes die stug links blijven rijden, maar wel ruim onder de maximum snelheid. Of neem die snelheidsmaniakken die je zowat willen aanduwen, maar bij het stoplicht onder aan de afslag gewoon weer langs je staan…  Ja dat kostte wel wat energie.

Aangezien ik niet het verkeersnieuws wil halen met “door een ongeluk op de A58 is er ter hoogte van knooppunt Galder een file van 6 kilometer” heb ik besloten om me maar niet meer te ergeren. Zonde van mijn energie. En ik heb niet de illusie dat ik er ook maar iets aan kan veranderen. Dus ik rijd gewoon mee in de stroom, geniet van de muziek en de omgeving en laat het maar gebeuren.

Maar het zette me ook aan het denken over mijn professionele praktijk. Nu ben ik niet iemand die zich snel ergert, maar verbazen? Ja, dat doe ik me wel eens. Over eigenwijs allerhande uitzonderingen op feitelijke standaard processen instellen. Over eigen werkwijzen per kantoor. Over functies rondom mensen creëren in plaats van de juiste persoon op de juiste plek zetten. Over korte termijn denken. Over individuele doelen collectief maken. Over “oei, foei, doei”. Over nauwelijks coachen op competenties.

En daar kom ik niet weg met achter over leunen en muziek draaien. Daar wordt je immers niet voor betaald. Dus dan ga ik prikkelen en kietelen. Daarbij richt ik me meestal op de individuele medewerkers en op kleinere groepen. Gemakkelijker om contact mee te maken en die grijze cellen actief te krijgen.
Maar niet door te zeggen hoe het in mijn ogen moet. Met vragen stellen bereik je immers vaak meer dan met schoppen. Okay, het lukt me niet altijd even goed, ik ben ook maar een mens. Eigenwijs. Met een mening.

Maar ik blijf oefenen op verbazing. Een kwartje horen vallen blijft veel voldoening geven…

Leren en Borgen

bekwaam onbekwaamIn een periode van veel wijzigingen (bijvoorbeeld als gevolg van wet- en regelgeving), dan veranderen vaak de interne processen. Leidinggevenden verzuchten dan nog wel eens dat het borgen zo moeilijk is.

Daarom even wat aandacht voor het leerproces. Startpunt is het onbewust onbekwaam zijn. Door middel van een vorm van confrontatie ontstaat het bewustzijn dat iets anders moet. Op dat moment wordt iemand in eerste instantie bewust onbekwaam. Via trainen, leren, voordoen en dergelijke komen de nieuwe vaardigheden in beeld. Maar het nieuwe gedrag is nog niet vanzelfsprekend. Via herhaling en oefenen (oefenen, oefenen) word men steeds bewuster bekwaam. Door te blijven herhalen worden vaardigheden uiteindelijk onbewust en daarmee een automatisme.

Als er heel veel wijzigingen rondwaren in een bedrijf, valt het herhalen nog wel eens tegen. Dat zorgt er mijns inziens voor dat het automatiseren niet, of onvoldoende tot stand komt. Het borgen kun je daarmee wel helemaal vergeten. De resultaten blijven wisselvallig en het lijkt maar niet te lukken om iedereen te doen snappen wat er van ze verwacht wordt.

Volgens mij is de les derhalve: blijven herhalen en oefenen, net zo lang tot het vanzelf gaat. We weten allemaal dat kwaliteit leveren geld kost. Maar geen kwaliteit leveren kost kapitalen. Dus liever niet terecht komen in alle dossiers 7 keer controleren en geen tijd voor de klant? De oplossing is niet zo moeilijk….

Succesvol blijven

lastige vragenLees net dat er onderzoek is gedaan (door René Seyger van Roland Berger Strategy Consultants) naar de vraag waarom bedrijven failliet gaan. Een conclusie is dat “hoe succesvoller een bedrijf is, hoe moeilijker het wordt om kritisch te zijn”.

Dat sluit mooi aan bij mijn ervaringen. Er is een reden dat er gezegden zijn als “als iedereen het altijd met elkaar eens is wordt er te weinig nagedacht” of “praten met mensen die het met je eens zijn, is als communiceren met een echoput”. Ik ken genoeg voorbeelden van prima leiders die vergeten hun eigen weerstand te organiseren en dan toch het contact met de realiteit verliezen. Met alle gevolgen van dien. Vroeg of laat!

Op deze plaats heb ik al vaker gepleit voor het omarmen van kritiek en het luisteren naar kritische bijdragen van de mensen om je heen.Oog hebben voor de lange termijn is gewoon noodzakelijk om te overleven. Natuurlijk moet je een koers hebben. Maar ook de flexibiliteit om aan te passen als de omstandigheden veranderen. Of als de realiteit anders blijkt dan verwacht.
Juist die vereiste flexibiliteit wordt vaak aangevoeld door die kritische denkers in je organisatie. Hetzij in de details op korte termijn, of richting een piketpaaltje in de toekomst.

Juist als het goed gaat is het verstandig om niet in slaap te vallen en er van uit te gaan dat alles al optimaal is. Ik denk dat er altijd zaken zijn die beter kunnen. The devil is in de details, dus blijf wakker en vraag feedback.
Of haal iemand erbij die het zich kan permitteren om het met je oneens te zijn (mensen op de loonlijst vinden dat nu eenmaal soms moeilijker). De kosten van enige reflectie verdienen zich echt wel terug….

Extravert versus introvert

extravert-vs-introvertIn een gemiddelde vergadering is het al snel zichtbaar. Het verschil tussen extraverte mensen en introverte. En als ook de voorzitter tot de eerste categorie behoort, zal het me niet verbazen als er een energieke meeting ontstaat met een hoog “doe” gehalte. Of juist een hoog “ik heb ook wat te zeiken, dus laat mij ook even wat zeggen”….

Want de gemiddelde extravert is snel in het onder woorden brengen van gedachten, en vaak ook al bezig met oplossen voordat het probleem helemaal duidelijk is. Maar als in de Kaizen theorie er eerst voldoende ingezoomd moet worden op alle aspecten van de uitdaging, voordat er over een oplossing nagedacht mag worden, dan is dat waarschijnlijk een indicatie dat wat meer bedenktijd uiteindelijk vaak tot betere resultaten leidt. Immers, Kaizen is het procesmatig in kleine stappen continu verbeteren. Wat uiteindelijk sneller tot hogere kwaliteit leidt dan af en toe en grote oprisping van inzicht.

En juist in die bedenktijd zit de kracht van de gemiddelde introvert. Die wil eerst meer analyseren. Zich afvragen wat de voorgestelde oplossingsrichting voor consequenties heeft. Voor medewerker en werk. Een aantal van hen ziet details die de grote lijn completeren en de gaten er uit halen. Voor de korte, maar zeker ook de langere termijn.

Dus al met al kan zo’n introverte denker in je team in belangrijke mate bijdragen aan kwaliteit. Alleen, dan moeten die snelle jongens daar wel de tijd voor gunnen… Helaas is de introvert niet de populairste, zeker in het geval dat ie mondig is. Dan is ie lastig, komt vaak met kritiek en is het oneens met het sturen op snelle korte termijn successen. Want heeft meer ogen voor álle belanghebbenden en minder met eigenbelang.

Dus, is de toekomst u lief, waardeer dan die denker, en geef hem of haar de ruimte om bij te dragen.

De beste stuurlui…

de beste stuurlui

Afgelopen EK was het weer in alle hevigheid te zien; de beste stuurlui staan aan wal. Nederland heeft grofweg zo’n 15 miljoen bondscoaches en die weten het ook nog allemaal beter dan diegene die er voor betaald wordt. Sommige analytici gaan zelfs zo ver om ons uit te leggen wat een voetballer met zijn uitspraken nu eigenlijk werkelijk bedoelde te zeggen. Een fraai staaltje geschiedenisvervalsing? Of wellicht hebben ze onvermoede talenten waar wij allemaal jaloers op kunnen zijn…

Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat het me hogelijk verbaasd dat kosten nog moeite worden gespaard om ons te overvoeren met al die meningen. En niet alleen ons, volgens mij doen ze ook hun best om de voetballers zelf iets te laten inzien wat ze zelf nog niet zo zagen. Denk aan de discussie rondom de spitspositie. En of dat het uiteindelijke resultaat ten goede komt?
Maar goed eigenlijk wilde ik het niet eens over voetbal hebben 😉

Want hoe ga je als ondernemer eigenlijk om met de mening van anderen? Ben jij een allesweter, die geen input van anderen nodig heeft? Het zal eenzaam zijn, maar in ieder geval duidelijk voor iedereen.
Of ben jij meer het type dat constant aan anderen vraagt hoe die er over denken en daarom in zoveel kringen draait dat het eigenlijk helemaal niet meer uitmaakt wat de koers is. Je verdwaalt immers toch niet…

Volgens mij is een tussenvorm het best. Je hebt een koers, maar durft wel de kritiek van een ander aan. En als er dingen worden ingebracht waar je zelf niet bij hebt stil gestaan, maar die wel hout snijden, dan durf je ook aan te passen. De wereld om ons heen verandert immers continu, dus scherp blijven is een vereiste.
En je voelt je ook niet te groot om voor die onderdelen waarvan je weet dat jouw kennis te kort schiet, de hulp van een ander (een interim manager, een consultant, etc.)  in te roepen. Je wil immers kwaliteit, dus laat je die stuurlui aan wal hun zegje doen.
Maar jij kiest. Het is tenslotte jouw bedrijf…